Pamiętnik Prim r.4

Pamiętnik Prim~~

Nie rozumiem ich. Nie rozumiem organizatorów tych dziwnych głodowych igrzysk. Ogłosili nowe zasady!! Mogą wygrać dwie osoby, o ile są z jednego dystryktu. Katniss i Peeta jeszcze żyją, wiec mogą wygrać!! Może zobaczę jeszcze Katniss!!  Tak się cieszę! Za tą jedna zasadę trochę bardziej lubię organizatorów igrzysk. Katniss właśnie szuka Peety, a ja muszę iść wydoić Damę. Jaskierek gramoli mi się na kolana. Głaskam go  i przytulam.

-Jaskierku myślisz że Katniss wróci do domu?

-Mrrrr – słyszę w odpowiedzi.

-Ja mam nadzieję że tak. – Kładę go na ziemię, głaskam, biorę wiadro i wychodzę. Zastanawiam się czy te zasady na igrzyskach są chwilowe czy naprawdę Seneca Crane się zlitował nad ludźmi. Idę tak, idę i naglę czuję pod stopami błoto. Jestem koło bramy dwunastego dystryktu! Ile szłam? Dwadzieścia, trzydzieści minut? Przecież idę tylko do damy. Zawracam i znowu myślę o Katniss, i o tym czy już znalazła Peetę. Żeby im się poszczęściło! Nie zauważam nawet że już jestem koło obory, w której mieszka Dama. Wchodzę tam i zauważam że Gale leży obok mojej kozy i śpi. Podchodzę cicho do Damy, stawiam wiadro i zaczynam doić. Gale się obraca w moją stronę. Ma bardzo dziwną minę. Trochę smutną, a trochę złą. Staram się doić ciszej ale Gale się ciągle kręci. No i w końcu się obudził.

-Cześć Gale.-mówię.

-O! Prim. Cześć mała.

-Mówiłam Ci już żebyś mnie tak nie nazywał!

-Oj dobra. A jak mam Cię nazywać?

-A jak mam na imię? – odpowiadam pytaniem na pytanie.

-Prim – uśmiecha się.

-No właśnie.

-Jak tam Głodowe Igrzyska?

-Dobrze. A u Ciebie?

-Jakoś lecą.

-Mam nadzieję że Katniss odnajdzie Peetę.

-Co ty nie oglądałaś? Odnalazła go. Peeta ma głęboka ranę na nodze.

-Byłam na spacerze. Musiałam trochę się przewietrzyć.

-Rozumiem.- Patrzę na Damę, a później na wiadro i zauważam że mleko się zaraz wyleje z wiadra.

-Musze już iść do domu.

-Odprowadzić Cię?

-Możesz. Pomożesz mi nieść wiadro?

-Nie ma sprawy – bierze wiadro jak by to było piórko i wychodzi. Na progu rzuca tylko – idziesz? – i patrzy na mnie z troską – Widzę że jesteś zmęczona. Jak wrócisz do domu to od razu połóż się spać.

-         Tak. Dobra rada. Chciałbyś może przyjść dzisiaj do nas na obiad?

-         Z chęcią. Mogę zabrać braci?

      -    Jasne.